Mancos – Salida

zondag 26 augustus 2012
Heart of the Rockies campground $ 19
Temperatuur 26°C
280 miles gereden

Vandaag wilde Kim vroeg weg. Daan kon nog net z’n tanden poetsen (het was half 8). De campingmevrouw was nog niet eens wakker, dus we hebben de cabin-sleutel maar in de brievenbus gedeponeerd. Vervolgens gingen we op weg naar Salida, onderweg zijn we een paar keer gestopt bij zogenaamde ‘trading posts’. Dit zijn een soort winkeltjes met allemaal verschillende indianen meuk en mooie stenen (souvenirs). Op de weg naar Salida kwamen we langs een ongeluk. Het was een ongeluk van een trucker die met zijn truck van een klif was afgereden tegen wat bomen. Hij was verder niet gewond (dachten we), want hij stond te lullen met de politie. Tijdens de reis hebben we een aantal passen gepasseerd, de hoogste van de twee was de … pas, en lag op 12000 feet (bijna 4000 meter). Wat wel apart was was dat er niet eens eeuwige sneeuw op lag. De gebieden waar we doorheen reden waren in de winter grote skigebieden. Ook reden we langs mooie meren, etc. Rond een uur of half 2 kwamen we langs Black Canyon NP. Hier maakten we een korte stop en bekeken een paar uitzichtpunten. Het wordt Black Canyon genoemd, omdat de canyon zo diep, steil en smal is. Als je onder in de canyon staat schijnt de zon niet, vandaar de zwarte kleur. Dit is waarschijnlijk ons laatste Nationale Park, we hebben er nu 14 gezien (we sparen de boekjes). Wel was het een vrij kort bezoek, omdat we het park eigenlijk niet zo heel boeiend vonden. Op het volgende stuk weg moesten we allebei nodig plassen, dus zijn we maar een Subway ingedoken en namen als toetje ook nog een footlong Sub met Blackforest ham. Om 4 uur kwamen we aan bij de camping, hier werden we geholpen door een dement wijffie, die wel aardig was. We hadden tentplek 19, een mooie privacy plek, aangezien alle tentplekken leeg waren. Met de laatste kooltjes, de laatste firestarters en het laatste beetje gas in de aansteker hebben we nog een goeie BBQ gemaakt. Hier gooiden we 4 mini-hamburgers en 5 (dikke vette) worsten op. Kim had nog niet genoeg die ging nog de pasta van gisteren eten, het zwijn (verhaaltje geschreven door Daan, red.). Daan at wel veel meer vlees. Om 7 uur waren we eindelijk klaar met de BBQ en gingen we afwassen en even langs de receptie om op zoek te gaan naar de laatste 2 staten-quarters die we nog moesten: Alabama en Oregon. Het demente mevrouwtje was erg behulpzaam en gaf ons 5 kokers van 10 dollar aan quarters om te doorzoeken. Bij de derde koker was het raak! Alle 2 de quarters die we nog moesten zaten hierin. Uiteindelijk hebben we 50 staten en nog 12 speciale quarters in onze verzameling. Na de afwas hebben we onze fles Southern Comfort leeggedronken en gingen daarna slapen.

Vorige I Volgende

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s