Drymen – Rowardennan

Wat een vreselijke nacht hebben we beleefd…het was koud, de tent stond niet recht en hierdoor was het erg moeilijk slaap te vatten. Om 7u waren we klaarwakker en besloten maar naar buiten te gaan om van het ochtendzonnetje (!) te genieten. Toen zagen we ook mensen langs de WHW hardlopen, er was vandaag een wedstrijd die over de helft, ongeveer 75km van de WHW ging. We deden het rustig aan, aten een broodje ham voor ontbijt en vertrokken om half 9 van de camping. Er stond ons vandaag een zware klim te wachten: Cronic Hill. Het begin ging erg goed en we werden getrakteerd op prachtige vergezichten omdat het nog steeds zo mooi weer was, zonnig en blauwe lucht. Om half 1 arriveerden we bij het eerste plaatsje van de route, Balmaha. Hier gingen we in de plaatselijke pub zitten en namen pints, een burger en een scone. Om 14:15 vertrokken we uit de Inn/pub en onze routeplanning was om te stoppen in Rowardennan. Dit was nog ongeveer 7,5 mile vanaf de pub. Het begin van deze wandeling verlief vrij voorspoedig, omdat onze benen nog een beetje uitgerust waren van de pauze. Helaas was dit van korte duur (zeker voor Kim). Het werd een wandeling met stoppen en doorgaan, waarbij het tempo er totaal niet in zat. Wel hadden we gelukkig nog wel de zon die meezat (thank god). Uiteindelijk, na veel bergjes op, bergjes af, kwamen we totaal gebroken (vooral Kim) aan in Rowardennan. Hier gingen we bij het hotel zitten en namen allebei een pint bier om onze ‘overwinning’ te vieren. Ook deelden we nog een steak pie (het was ondertussen 18:30). We hadden het erg zwaar gehad, maar na deze zit ging het al stukken beter. We besloten richting de jeugdherberg te lopen, we waren er alleen nog niet uit of we wilden kamperen of in de jeugdherberg wilden slapen. Volgens onze info was er namelijk een gratis backpackersveldje iets verderop. We besloten daarvoor te gaan, maar helaas was dit veldje opgedoekt vanwege probleemkampeerders in het verleden. Ook bevonden we ons nog steeds in de ‘restricted area’, wat inhoudt dat je niet mag wildkamperen of je riskeert een boete van 500 pond. Aangezien er op het bord stond dat het nog ‘slechts’ 1,5 mile was tot buiten het verboden gebied waagden we het erop om ‘iets verder’ te lopen en te wildkamperen. Ondertussen was het al na negenen, dus we moesten opschieten om voor het donker een geschikte plek te vinden. We stapten stevig door (waarschijnlijk voelden we de benen minder door de pints) en kwamen buiten het verboden gebied. Gelukkig was het nog licht en we vonden vrij snel een geschikte plek bij het water. Wel een klein beetje schuin, maar het was prima te doen. Binnen no-time stond de tent weer en we konden gaan slapen. Gelukkig was het niet zo koud als gisteren. We sliepen om 22:30.

Vorige I Volgende

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s