Whangarei – Auckland

Helaas was gisteren tot nu toe de enige dag met echt mooi weer, want deze dag begon wederom met regen. We hoorden op de radio dat al die regen afkomstig is van de ‘swells’ van tropische storm/cycloon Gita die op deze dag het eiland Tonga verwoest had. De storm komt nu ook in de richting van NZ en de expectation is dat het volgende week tussen maandag en woensdag ergens hard zal gaan stormen. Het is nog onzeker of het een cycloon blijft of dat het alleen gaat stormen, dus we wachten dit even af. Vandaag stond er weer een klein reisdagje op het programma. We checkten uit om 10.15 uur en reden als eerste stop naar de Whangarei Falls. Deze watervallen zijn normaal gesproken ook wit, maar door het hoge water door de hevige regenval van de laatste tijd was deze ook bruin. Gelukkig was wel de loopbrug die over de waterval heen gaat nog net open, dus konden we ‘bovenop’ de waterval zitten. Je kunt hier ook met een korte ‘loop’ van ongeveer twintig minuten om de waterval heen lopen, dus dat deden we. Beneden bij de waterval werd je echt supernat door het miezerende water wat van de falls af kwam, maar gek als mama is wilde ze toch even op de picknicktafel onderaan de waterval zitten die nu bijna overstroomd was door het hoge water. Helemaal doorweekt keerden we terug naar de parkeerplaats en reden via HW1 richting Auckland. Op de rand van Whangarei maakten we nog even een stop bij de “Kauri clock factory”, een klein fabriekje waar ze klokken maakten uit de wortels van Kauri bomen. Deze wortels kunnen wel 50.000 jaar oud zijn. Op de weg naar Auckland namen we een tussendoorweggetje wat een mooie route was. Aangezien we voor vandaag niets op de planning hadden hadden we de tijd om wat dingen op de bonnefooi te doen. We zagen een bruin bord (duidt sightseeing aan) met daarop ‘Waiku Cave’ en draaiden de weg op. We kwamen terecht op een offroad route en hadden erg mooie uitzichten. Na een kilometer of tien kwamen we aan bij het begin van de wandelroute. We hadden in de Lonely Planet gelezen dat het een wandeling van 2 kilometer was naar de caves toe en bij het begin stond dat dit 1,5 uur zou duren. Aangezien het hard had geregend was alles alleen heel modderig waardoor de hike echt een uitdaging werd. In eerste instantie klommen Emy en ik naar rechts de berg op, maar het bleek dat dit de route helemaal niet was. Je moest na het beginpunt linksaf en daarna de oranje pijlen volgen. Mama was een beetje ziekig en had niet zoveel zin in een wandeling, dus bleef zij met papa bij de auto. Emy en ik gingen wel de uitdaging aan. Toen we een uur aan het klimmen en klauteren waren kwamen we pas de eerste mensen tegen die terugkeerden. We vroegen hen of de grot mooi was en ze zeiden dat er aan het einde van de track alleen een uitzichtpunt was, maar verder geen grot. Die grot bevond zich helemaal aan het begin van de trail 🤨. Lekker dan. Een heel pokke-eind gewandeld met gevaar voor eigen leven, voor alleen een uitzichtpunt! Het was toen nog 5 minuten naar het punt, dus dat deden we maar, maar het uitzichtpunt was nogal teleurstellend te noemen. Aangezien het nog steeds bewolkt en mistig was konden we weinig zien. Wel hadden we veel lol gehad tijdens de “wet and slippery hike”. Op de weg terug kwamen we een groepje van drie Duitse meiden tegen die ook een grot verwachtten op het einde. We vertelden hun op onze beurt dat er geen grot was en de teleurstelling was van hun gezichten af te lezen. Één meisje moest denk ik bijna huilen, want de uitdrukking op haar gezicht was priceless. Verder op de route gingen zowel Emy als ik nog een keer op onze bek in de modder en waren na het uitzichtpunt binnen 40min weer terug bij de auto. Toen besloten we maar de grot in te gaan. Gelukkig was ie best cool, maar hij stond vol met water waardoor je er maar een klein stukje in kon lopen. Om 16:00 vertrokken we weer en reden naar Auckland. Hier kwamen we rond half 6 aan. Spitsuur dus. Onze kant van de weg had iets minder te lijden van files, dus konden we eigenlijk prima doorrijden. We zagen de skyline dit keer gelukkig wel (het was helderder dan een week geleden). Onze navigatie stuurde ons alleen een stukje de stad in, wat best een uitdaging bleek. Om half 7 kwamen we aan bij Michael en kochten in de supermarkt nog wat rijst om te koken. Mama, Michael en ik gingen boodschappen doen en moesten eigenlijk niet zoveel hebben. Toen we bij het gangpad van de chocola waren zag Michael echter dat zijn favoriete chocoladereepjes in de aanbieding waren, dus gooide hij een stuk of twintig stuks in zijn mandje. Hier moesten mama en ik heel erg om lachen want hij was echt aan het hamsteren 😸. We hadden een leuke relaxte avond met Michael en gingen slapen rond een uur of elf, want de volgende ochtend zouden we redelijk vroeg op moeten. Oja, Emy en ik hadden ook nog de vijfde aflevering van De Luizenmoeder gekeken 🤓.

Vorige I Volgende

Advertenties