Auckland – Waitomo

Vandaag stonden we op om half acht. Na een uitgebreid ontbijt (waarbij Michael zijn ogen uitkeek wat we allemaal aan keuzes hadden), vertrokken we om 9 uur richting Bert, de broer van Marian. We namen een mooie route langs de kust en hadden daar mooie uitzichten op de Firth of Thames baai. Gelukkig was het deze ochtend erg mooi weer met veel zon. Om half elf kwamen we aan bij Bert, die een boerderij heeft in Pipiroa. Mama gaf hem stroopwafels en een fotoboekje die Marian had gemaakt en we kregen een kopje koffie en thee. We hadden een uurtje leuk gepraat met Bert en kregen daarna nog een kleine rondleiding over zijn land. Om twaalf uur vertrokken we weer. Op naar de Hobbiton Movie Set. Daar kwamen we aan rond half twee en er waren nog net vier tickets over voor de laatste tour om 14.40. Ikzelf voelde er niet zoveel voor om mee te gaan, dus bleef ik in de auto een boekje lezen terwijl papa, mama en Emy de twee uur durende tour gingen doen ($79 pp). Je gaat hier met een busje naar de Hobbiton locatie en daar kun je Hobbit huisjes bekijken. Toen ze net vijf minuten op de tour waren begon het toch een partijtje te hozen. En het bleef maar gaan. Uiteindelijk had het de hele tour keihard geregend, maar gelukkig waren er paraplu’s voorhanden. Ondanks dat mama de film niet gezien had vond ze het toch nog wel geinig. Om 16.40 waren ze terug en sprongen we snel de auto in want we moesten nog anderhalf uur rijden voordat we bij onze overnachtingsplek zouden zijn. Op de weg erheen, rond een uur of zes, deden we nog even wat boodschappen maar zagen toen dat we maar tussen twee en vijf konden inchecken in onze accomodatie. Mama kreeg al meteen de bibbers dat we geen overnachting zouden hebben, maar we hadden geluk dat we direct even belden, want de eigenaresse stond net op het punt om het park te verlaten. Ze vertelde ons dat ze de sleutel wel onder de mat zou leggen, dus dat stelde mama weer gerust. Om zeven uur kwamen we aan bij onze accomodatie in Waitomo, een treinstel van honderd jaar oud, omgebouwd tot appartement voor vier personen op Woodlyn Park. We vonden het allemaal geweldig. Vooral papa, want die is helemaal van de treintjes. Je moest alleen wel oppassen met de sleutel van de voordeur, want als je de deur dichttrok viel hij in het slot. Nu dachten papa en mama dat het leuk was om de sleutel binnen, naast het raampje te leggen en Emy in de maling te nemen. Ze zeiden dat de sleutel binnen lag en dat de enige weg door het kleine raampje was. Dus Emy dook door het raampje naar binnen, op zoek naar de sleutel (die dus gewoon naast het raam lag). Mama pieste bijna in haar broek van het lachen. Maar ik was hier niet bij. Dus toen ik een paar minuten later aan kwam lopen haalden ze dezelfde grap met mij uit. En ik trapte er ook in. Ook hadden we erg mooi uitzicht en konden vanaf de trein de zonsondergang bekijken terwijl we mexicaanse wraps aten. De kruiden die we hadden gebruikt vond papa wel wat pittig, waardoor hij na zijn eerste hap bijna stikte🤪. Maar hij heeft het overleefd hoor 😂. s’Avonds speelden we nog een spelletje kaarten en gingen daarna naar de sterrenhemel kijken. Het was kraakhelder en ik heb in mijn leven nog nooit zoveel sterren gezien als hier (zelfs niet in USA of IJsland). Je kon helemaal rondom kijken en zag de melkweg. Ook zag ik nog een super lange vallende ster 💫. Bij het kantoortje kon je even op de WiFi en daar hadden we voor morgen de Waitomo Caves Labyrinth Tour geboekt voor half 10. We gingen dus maar vrij op tijd naar bed en sliepen om half elf/elf uur.

Vorige I Volgende

Advertenties