Waitomo – Tongariro

We stonden op om half 8, ontbeten met het gebruikelijke (brood met ei, kaas of chocopasta en ik yoghurt met amandelen, muesli en druiven) en reden even over half 9 richting de Black Water Rafting company waar we de Labyrinth tour ($142 pp) hadden geboekt. Volgens mama was het een kwartier rijden, maar dat bleek eigenlijk twee minuten te zijn waardoor we zo’n 50 minuten te vroeg waren. Maar gelukkig waren we er een beetje vroeg, want dan kon mama zich voorbereiden op wat er zou gaan komen. We hoorden hier dat de tours gisteren zelfs niet door waren gegeaan vanwege de hoge waterstand en dat het “spectacular” zou worden. Ook waren nu alle tours van de hele dag volgeboekt, dus het was maar goed dat we de dag ervoor online tickets hadden gekocht. Om half 10 begon de tour en we hadden twee meiden (Beth, aka ‘Beef’ en ?) en een man als tourguides. Eerst moesten we wetsuits en rubberen laarzen aan en konden hier nog onze waardevolle spullen in een locker doen. Daarna maakten we een busritje van tien minuten waar de tweede reisleidster ons hele interessante info gaf over de omgeving. De groep, die bestond uit twaalf personen, werd afgezet op een locatie waar we eerst gingen oefenen. We kregen allemaal een rubberen band (tube) en moesten van een steiger ongeveer een meter achteruit springen met de band achter onze kont. Dit was om te oefenen voor in de cave, want daar zouden we van een aantal watervallen moeten springen. Mama voelde de bui al hangen, maar het oefenen ging in ieder geval erg goed. In tegenstelling tot papa en Emy, die bijna met de sterke stroming mee werden genomen, ware het niet dat ze door Beth met een lange stok uit het water werden gevist. Dat was stap 1. We maakten daar nog even een groepsfoto en sprongen de bus weer in, op naar de grotten. We stapten uit bij de Arapui Caves waar we 65 meter onder de grond zouden gaan. Waitomo staat ook wel voor “water hole”. Om de cave in te komen moest je, met je tube op de schouder, naar beneden afdalen, waarbij je continu watervallen onder je had door stromen. Mama vond het wel eng, maar ze ging er toch in. Beth vroeg op een gegeven moment aan mij: “Did you tell your Mom this morning what she was going to do today?” 😝 Dat was nogal komisch. We bleven ruim een uur in de grot en moesten een aantal moeilijke jumps maken van watervallen af. De stroming was echt supersterk en soms moesten we ook onder de rotsten door met je hoofd naar achteren leunen omdat het water zo hoog stond. Ik vroeg Beth of dit normaal ook zo was en toen zei ze dat dit het hoogste water is waarbij zij zelf ooit de cave in was gegaan. Dat vond mama ook super fijn om te horen🤣. Bij de laatste stoomversnelling moest je in het water met de stroom mee met je band en toen was papa nog uit z’n band gevallen. Papa had het eigenlijk de hele tijd nogal koud, maar hij vond het wel leuk. En Emy en ik vonden het gewoon super vet. Ook dreven we in onze tubes over het water heen, in een soort treintje (ze noemden dat de “human eel”). Je moest dan de laarzen van de persoon achter je vastpakken. Dit was wel een rustig stukje waarbij je naar boven kon kijken. Deze caves staan bekend om hun glowworms en daar zaten er super veel van hier. Om half 12 waren we weer terug bij de company en kregen we soep met bagels. Daar kochten we ook nog de foto’s die tijdens de tour waren gemaakt en kregen deze op een usb stick mee naar huis. Toen de bagel op was sprongen we de auto weer in, want we hadden gehoord dat er om half twee kiwi’s gevoerd zouden worden bij het Kiwi house verderop. Om kwart over één stonden we bij de entree, kochten tickets ($24 pp, wel vrij prijzig) en om half twee stonden we in het night house te wachten op het voeren. Kiwi’s leven eigenlijk alleen s’nachts en zijn per dag eigenlijk maar vier uur wakker. Daarom hebben ze bij het Kiwi house de dag en nacht omgedraaid en worden de lichten in het verblijf van 20:00-8:00 fel gezet waardoor de kiwi’s denken dat het dan dag is. We vonden het wel interessant om het verhaal van de ranger te horen en we zagen ook een paar kiwi’s. Er zitten er in totaal 22 in het kiwihuis, maar je kunt er eigenlijk maar 5 zien in de verblijven. Het park is verder best klein en je kunt ook een aantal vogels zien en wat reptielen. Tot een uur of drie vermaakten we ons in het parkje en stapten toen we auto in voor een autorit van twee uur naar Tongariro. Om 5 uur kwamen we aan bij ons hotel Adventure Lodge, waar we twee tweepersoons kamers hadden geboekt. Aangezien er hier alleen een gezamenlijke keuken is en we geen boodschappen hadden gedaan gingen we uit eten. Toeval of niet, we gingen eten in een oud-treinstation. Het eten daar was echt voortreffelijk en helemaal niet zo duur (gemiddeld $25-$30 = €15-€20 voor een hoofdgerecht). We hadden een erg lekker diner en keerden om negen uur weer terug naar het hotel. Daar moesten we vroeg ons bed in, want we gaan morgen de Tongariro Alpine Crossing bewandelen (een wandeltocht van ongeveer 8 uur).

Vorige I Volgende

Advertenties