Aviemore – Timaru

We deden het vanmorgen rustig aan en ontbeten met uitzicht op Lake Aviemore. Tijdens het ontbijt kwamen we Heinrich, de mountainbiker, tegen. Of nou ja, we kwamen ‘m niet echt tégen, Emy lokte hem naar de camper. En hij heette ook geen Heinrich, maar Freddy, en hij kwam uit Stuttgart. Hij fietste in vier weken 1600km op het zuidereiland. Aangezien hij alleen een chocolade croissant had gegeten vanmorgen was hij wel toe aan wat te eten. Maar hij wilde alleen koffie. Dus kreeg hij koffie. Oké… mét een stroopwafel. En een banaan. We kletsen even gezellig met hem en toen hij weer ging fietsen besloten we ook de tafel en stoeltjes op te ruimen en verder te rijden richting de kust. We hadden eigenlijk het plan om via Fox Glacier en Franz Josef Glacier te rijden, maar aangezien het daar de komende drie dagen aaneengesloten zou gaan regenen besloten we naar de oostkust te rijden. Hier zou het namelijk de komende dagen 25 graden en zonnig worden. Op de route naar de kust maakten we een stop bij de Sanders Falls, waar we een kleine wandeling gingen maken richting de watervallen. De watervallen an sich waren niet zo speciaal, maar mama en ik hadden nog wel zin in een iets langere wandeling door het dal. Bij deze wandeling moest je sterk stromende riviertjes doorkruizen. We pakten daarom maar een grote stok om ons aan vast te kunnen houden tussen de grote keien in het ijskoude water. We hadden erg veel lol en bij de grote rivier vroren onze voeten er bijna af vanwege de kou. Toen we weer terugkeerden moesten we weer dezelfde riviertjes over en bij eentje liepen we door het water naar de verkeerde kant waardoor we nóg langer in het koude water moesten staan. En plaste mama bijna in haar broek van het lachen. Na ongeveer drie kwartier wandelen kwamen we weer terug bij papa en Emy die aan het praten waren met een oud mannetje die hier uit de buurt kwam. Papa nam nog even een duik in het ijskoude water en daarna stapten we ons groene monster weer in voor de rest van de reis. In Timaru aangekomen zetten we onze camper neer op een camperplaats met uitzicht op zee. Toen papa en mama even gingen zwemmen gingen Emy en ik nog even naar de Countdown om boodschappen te doen. Daar had ik de camper een beetje schuin geparkeerd omdat hij anders onder een laaghangende tak van een grote boom zou staan. Daar was een tokkie het helaas niet mee eens. Emy zat nog in de camper en ik was boodschappen doen. Toen hoorde Emy ineens een harde knal en de tokkie had zijn karretje keihard tegen de zijkant van onze camper aan gebeukt. Emy sprak hem erop aan en ze kregen een beetje ruzie. Daarna gooide hij ook nog even zijn autodeur hard tegen de camper aan en reed met gierende banden weg. Ik kwam toen net aangelopen. Wat een rare gast. Terug bij de camper kwamen we erachter dat papa een bierflesje open in de koelkast had gezet waardoor de hele achterkant van de camper ondergelopen was met bier. Waaronder mijn hele tas met kleding. Gelukkig was mijn Helly Hansen tas gedeeltelijk waterdicht, waardoor alleen de tas ‘schade’ had en de kleding niet echt. s’Avonds tussen 21:00 en 22:00 gingen we nog het strand op om met een grote groep mensen pinguïns te kijken. Die broeden daar namelijk tussen de stenen en komen na zonsondergang het strand op en dan kun je ze goed bekijken. Helaas waren er vandaag geen pinguïns te bekennen. Er was wel een vrijwilliger die vertelde dat het nu het einde van het seizoen is en dat er in december veel meer kans is om pinguïns te zien. Jammer.

Vorige I Volgende

Advertenties