Abel Tasman Skydive

We deden het vanmorgen lekker rustig aan, want we hadden eigenlijk niet echt iets op de planning staan. Gisteren probeerde Emy wel om mama over te halen om te gaan skydiven, maar die zei toen dat ze niet wilde. Maar ze had er blijkbaar nog eens een goed nachtje over geslapen en wilde het vandaag wel gaan doen. We liepen dus even naar de receptie om te vragen of we daar naar Abel Tasman skydive mochten bellen om te vragen of ze vandaag nog plek hadden. Ze hadden nog plek om 16:00, dus boekten we die voor 3 personen (mama, Daan en ik). Aangezien het toen pas 10:00 was besloten we ons op te splitsen en reden Daan, Emy en ik richting het noorden omdat we naar de Golden Bay wilden. Helaas bleek de weg naar Takaka afgesloten, omdat deze kapot was gegaan met de cycloon. Daarom besloten we maar richting Nelson te rijden en op de weg daarheen te stoppen bij wat bruine borden (die duiden toeristische dingen aan). De eerste stop was bij een winery (Kahurangi) waar we een leuke wijnproeverij deden. De proeverij kostte eigenlijk $10, maar omdat we na afloop een fles kochten was de proeverij van het huis. De volgende stop die we maakten was bij Eyebright, een souvenirwinkeltje waar ze ook een cavia-huis-boerderij hadden. Dit laatste vond Emy helemaal geweldig. Aan het begin van de middag kwamen we aan in Nelson en gingen we lunchen bij een burgertent. In het stadje kochten we nog wat leuke souvenirs en bewonderden de grote huizen die hier tegen de berg aan gebouwd waren. Om kwart voor drie reden we weer weg uit Nelson, want om half vier moesten we op het airport zijn voor de skydive. Daar aangekomen moesten we eerst een formulier invullen en kregen we te horen dat we met z’n drieën in één vliegtuig zouden gaan springen. Dus dat was wel vet cool. We boekten allemaal het pakket van 13,500 feet, incl. fotograaf. De fotograaf maakt dan zowel een filmpje als foto’s en springt mee tijdens de skydive. Om half vijf was het zover en trokken we de skydive pakjes aan. We kregen alledrie twee mannetjes toegewezen en zaten lekker krapjes opgepropt in het vliegtuigje. We stegen binnen ongeveer 20 minuten naar 13,500 feet en hadden een prachtig uitzicht over het hele Abel Tasman NP en ook konden we mount Taranaki en het noordereiland zien omdat het zulk helder weer was. Omdat het high tide was waren ook alle meertjes ondergelopen wat maakte dat het uitzicht nog mooier was. Maar het ging niet om het uitzicht… het ging natuurlijk om het springen. Ik mocht als eerste! Het deurtje ging open, beentjes naar buiten en springen maar! Het was een vrije val van ongeveer veertig seconden en dat was echt supervet. Na mij sprong mama en Daan ging als laatste. Iedereen was weer veilig op de grond geland en na een klein kwartiertje wachten konden we al onze persoonlijke video’s bekijken. Het was echt een heel mooi filmpje geworden en we kregen de foto’s en filmpjes op een usb stick mee naar huis. Om 7 uur waren we weer op de camping waar we een hapje gingen eten en daarna naar bed, want we moesten de volgende ochtend vroeg op.

Vorige I Volgende

Advertenties